ER IS LEVEN NA ANOREXIA

Vanaf deze maand is Way of Health een nieuwe rubriek rijker; Fitspiration. Maar niet alleen de standaard fitspiration verhalen waarbij het vooral centraal staat hoeveel iemand is afgevallen. Ik wil juist ook de aandacht vestigen op de minder voor de hand liggende verhalen omdat deze misschien juist nog wel belangrijker en inspirerender zijn. Vandaag de kick off met het verhaal van Annemiek die de strijd aan is gegaan met haar anorexia.

“Lief lichaam, wat heb ik jou een ellende aangedaan. Jarenlang heb ik je mishandeld, je leeg laten voelen, je geslagen, geknepen, opgemeten, laten kreunen van de honger, je pijn gedaan en je elke dag uitgescholden. Ik was je liever kwijt dan rijk. Hoe meer botten ik voelde, hoe beter, maar alsnog was het nooit goed genoeg. Jij was mijn vijand. Ik haatte je en walgde van je. Maar waarom? Want het ging helemaal niet om jou. Jij was alleen maar slachtoffer van het feit dat ik ongelukkig was. En dus slachtoffer van mijn anorexia. Die vreselijke ziekte die jou en mij veel schade heeft aangericht. De pijn van de afgelopen jaren kan ik helaas niet meer bij je wegnemen. Maar nu ik grotendeels beter ben (elke dag een beetje meer), beloof ik je alle liefde te geven die je verdiend. Ik zal aardig over je praten, je niet meer knijpen, je geen pijn meer doen, ik zal je voeden en naar je luisteren. Ik zal je vriend worden in plaats van je vijand. Lief lichaam, bedankt dat je zo sterk bent gebleven. En nu blijf ik sterk voor jou.”

Dit is een korte versie van een brief aan mijn lichaam, want het zou een ellendig lang verhaal worden als ik volledig beschrijf hoe mijn leven er de afgelopen jaren heeft uitgezien. Oprecht ellendig, want anorexia nervosa is een verschrikkelijke, ernstige en gevaarlijke ziekte. Een ziekte die me bijna de dood in heeft gejaagd. Ik kon niet meer stoppen met afvallen. Het werd mijn focus, want het gaf me eindelijk het gevoel van controle waar ik zo naar verlangde. Maar had ik controle? Nee, absoluut niet. Het ging van kwaad tot erger en in 2015 werd ik voor een half jaar opgenomen in een kliniek in Amsterdam. Dit heeft me enorm geholpen, alleen helaas niet voldoende. Mijn anorexia maakte me wijs dat ik wel weer gezond was. Ik wilde wel verder beter worden, maar aankomen, nee.. niet meer. Dit leidde tot een ernstige terugval. Ik was opnieuw een ziek, ongelukkig, bang, vermoeid, machteloos en klein meisje geworden. Een meisje die toen al een vrouw had mogen zijn en die stiekem ontzettend van het leven hield. Een meisje die bijna dood was, maar waarbij haar dromen uiteindelijk toch sterker waren dan de anorexia. Want ik ben gaan vechten, keihard. Met vallen en opstaan. Ik accepteerde, met tranen en verschrikkelijke angst, dat ik aan moest komen als ik beter wilde worden. En hoe moeilijk dat ook was, hierdoor kon ik steeds iets meer van het leven gaan proeven. En niet alleen dat, ik kreeg de ruimte in mijn hoofd om aan mezelf te gaan werken. Mijn zelfwaardering werd mijn focus, want om de anorexia te verslaan moest ik liever voor mezelf gaan leren zijn. Ik begon steeds meer mijn grenzen aan te geven, gezonde keuzes te maken, mezelf dingen te gunnen, om hulp te vragen en mezelf met respect te behandelen.

Lief zijn voor mezelf betekende voor mij ook gezond gewicht behalen zodat ik weer kon gaan sporten, dit keer met personal trainer die mijn verhaal kende. En echt, wat ben ik dankbaar dat dat me is gelukt! Fitness betekent zoveel voor mij. En nee, niet meer zodat ik kan compenseren. Maar dat uurtje in de gym is mijn uitlaatklep, even wat ‘me time’ en even genieten. Ik zie mezelf groeien, sterker worden en grenzen verleggen. Ben ik ok√© met mijn lijf? Meestal wel. En dat is al een hele vooruitgang na de walging van de afgelopen jaren.

Gezondheid en geluk staan nu op #1. En dit probeer ik ook over te brengen op mijn Instagram account enjoyfitt. Ik laat zien dat na jaren ellende, dromen uit kunnen komen als je er hard voor vecht. Zoals ik nu mijn passie fitness kan doen, een nieuwe uitdagende baan heb aangenomen en ga verhuizen naar Amsterdam. Mijn dromen hebben ervoor gezorgd dat ik nooit heb opgegeven en dat ik de keuze voor herstel heb gemaakt, de keuze om weer echt te gaan leven. Want ja, er is leven na anorexia nervosa!

Liefs Annemiek

Heb jij ook een verhaal wat je graag wilt delen? Stuur dan zeker even een mailtje met een korte samenvatting van jouw verhaal en een linkje naar je Instagram account. Wanneer ik je verhaal wil plaatsen zal ik contact met je opnemen.

Volg je me al op Facebook en Instagram?

1 thought on “ER IS LEVEN NA ANOREXIA

  1. Joke visser

    Zo trots op jou

Geef een reactie