UPDATE | MIJN BLESSURE

Het is alweer een hele tijd geleden dat ik jullie een update heb gegeven over mijn knie. Om precies te zijn 4 maanden geleden. Bizar hoe snel de tijd gaat toch?! In juli kreeg ik het nieuws van mijn orthopeed dat het kraakbeen van mijn knieschijf er niet zo goed aan toe is. Hoe dit allemaal precies in zijn werk is gegaan, kun je hier lezen. Ik ben een traject in gegaan van 3 maanden met het voedingssupplement glucosamine: een lichaamseigen stof die goed is voor het kraakbeen. Er is een kans van 60% dat dit mijn klachten gaat verhelpen. Niet een enorm grote kans dus. Ondanks het feit dat ik hier in eerste instantie wat sceptisch in stond ben ik het traject (nog steeds enigszins sceptisch) in gegaan. Simpelweg omdat dit toch de makkelijkste optie was en ik geen zin had in nรณg een ziekenhuistraject met de zomer voor de deur.

Zoals ik je in mijn laatste update al vertelde was ik een beetje verontwaardigd over het feit dat een arts in 2016 kan zeggen dat zoiets “simpels” als een beschadigde knieschijf niet te behandelen is. Na wat research ligt dit toch iets genuanceerder dan ik in eerste instantie dacht. Het รญs te verhelpen, alleen is het een enorm ingrijpende operatie. Iets met het verleggen van de pezen aan het onder- en bovenbeen zodat de knieschijf wat minder ver van het gewricht vandaan zit, inclusief een flinke revalidatieperiode. Met dit in mijn achterhoofd heb ik de afgelopen maanden braaf mijn glucosamine geslikt. Alhoewel, braaf op mijn manier. De eerste weken hield ik me aan het voorschrift van de orthopeed: 2 tabletten per dag. Na een maand gebeurde er niks, terwijl de orthopeed had aangegeven dat ik na een maand verschil zou kunnen voelen. Bij mij dus niet, dus ik besloot dat de dosis dan ook wel naar beneden kon. De rest van de periode slikte ik het grootste deel van de tijd 1 tablet per dag. Ik ben niet zo consequent in het slikken van pillen, behalve die ene pil dan! ๐Ÿ˜‰

Wanneer ik terug kijk op de afgelopen maanden is er toch wel iets veranderd. Voor dit traject had ik zodanig veel pijn dat sporten absoluut geen optie was. Op dit moment train ik weer en loop ik weer. Niet 100% pijn vrij, dat niet. Maar er is wel een behoorlijke verbetering ten opzichte van 4 maanden geleden, gelukkig! Er zijn wel dagen dat ik er ineens heel erg veel last van heb. Er zijn ook momenten dat mijn knie “ineens” weer op slot schiet of dat er een hoop geknak en gekraak voel- en hoorbaar is. Nog niet รฉcht een succes dus. Feit is dat ik opnieuw een afspraak zal moeten maken bij mijn orthopeed. Het traject is voor mij niet succesvol geweest en dus zal er een nieuwe oplossing gezocht moeten worden. Feit is ook dat ik net een nieuwe baan heb en dus niet zit te wachten dat een eventuele operatie en revalidatie roet in het eten gooit. Dit samen betekend dat ik het nu eigenlijk een beetje op zijn beloop laat. Ik weet dat dit niet het meest verstandige is voor mijn lichaam, maar wel voor de situatie hoe deze op dit moment is. Ik blijf braaf aan mijn glucosamine pillen, ik blijf trainen en zolang de klachten niet verergeren stel ik mijn ziekenhuisbezoek nog even uit.

Ik realiseer me dat ik misschien niet een heel erg goed voorbeeld ben voor anderen op dit moment, maar ik wil de waarheid ook niet mooier maken dan het is. Ik weet dat mijn keuze niet in het belang is van mijn knieschijf, als de pijn niet houdbaar geweest zou zijn had ik deze keuze ook absoluut niet gemaakt. Mocht je in hetzelfde schuitje zitten dan kan ik alleen maar zeggen: luister goed naar je lichaam! Is je pijn zodanig erg dat je niet meer volledig kan functioneren, dan is het verstandig er toch echt iets aan te doen!

Heb jij wel eens in een soortgelijke situatie gezeten? En hoe heb jij dit toen opgelost? Laat het me weten in de reacties hieronder!

Volg je me al op Instagram?

Geef een reactie