FLEXIWATTUS?

Flexitariër, vegetariër of veganist, maar ook pescotariër, paleo-dieeter en klimatariër. Dit zijn diverse levenswijzen voor het ethisch en verantwoord willen leven met respect voor mens, dier en natuur. Door al deze benamingen zie je soms door de bomen het bos niet meer. Een korte samenvatting is welkome verademing. De groene zus helpt jou een handje vooruit!

Veganist
Volgens de ‘Van Dale’ is een veganist iemand die geen dierlijke producten eet of op een andere manier gebruikt. Denk leer, wol en bont, maar ook gelatine. Veganisten eten geen zuivelproducten en honing. Ook keuren zij exploitatie van en wreedheid tegen dieren af.

Vegetariër (en flexitariër)
De vegetariër eet net als de veganist geen vlees of vis, maar wel zuivelproducten en eieren. De flexitariër en klimatariër kent de ‘Van Dale’ nog niet, maar op diverse websites is een uitleg te vinden. Wikipedia beschrijft flexitarisme als een dieet waarbij men minimaal één of meerdere dagen geen vlees eet.

Pescotariër
De pescotariër eet geen vlees, maar wel vis, zuivelproducten en eieren. Het is namelijk gebleken dat de meeste mensen die ervoor kozen om vegetarisch te eten, nog wel vis aten. Hierdoor ontstonden er enige onduidelijkheden en is het pescotarisme in het leven geroepen.

Klimatariër
De klimatariër heeft als doel om klimaatveranderingen tegen te gaan door bewuste keuzes te maken in het voedsel dat hij/zij eet. Zo eet de klimatariër seizoensgebonden of lokaal geproduceerde producten. Vanwege de CO2-uitstoot eet de klimatariër bijvoorbeeld liever kippen- of varkensvlees, in plaats van lams- of rundvlees. Tevens gaat de klimatariër voedselverspilling tegen.

“Mag dat lonkende toastje ‘filet american’ soms wel of is dat falen?”

Paleo-dieeter

Als laatste is er de paleo-dieeter. Haar dieet bestaat uit vlees of vis, waarvan de dieren zich gevoed hebben met groente, fruit en grassen, maar ook noten en wortels. Het voedsel bevat geen peulvruchten, zuivel en verwerkte oliën, evenmin zout of geraffineerde suikers. Het wordt ook wel het jager- en verzamelaarsdieet genoemd.

Het is interessant om te lezen dat elke levenswijze zijn eigen do’s & dont’s heeft. De vraag is of de do’s & dont’s als leidraad gelden of een beperking vormen. Mag dat lonkende toastje filet americain soms wel of is dat falen? Misschien hoeft het niet altijd perfect te zijn, zolang de intentie er maar is om goed te doen (wie bepaalt de regels eigenlijk?). Is het niet zonde als perfectionisme mensen tegenhoudt om deel te nemen aan een ethisch verantwoordt leven met respect voor mens, dier en natuur?

Wat vind jij?

Liefs, de groene zus

Wil je meer van dit soort artikelen lezen? Neem dan een kijkje op de site van de groene zus!

Geef een reactie